مثنوی نو

شعر نو ولی گاه در قالب مثنوی و رباعی

کمبود امکانات!

گرچه ندارد شعر من وزن و قافیه
بازهم هزار بار جای شکر باقیه
حافظ به میکده بود مدام و معشوقه در برش
از بهر من می ندیده این شعر کافیه

  
نویسنده : دکتر پوریا صرامی ; ساعت ۱۱:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٥
تگ ها : طنز