مثنوی نو

شعر نو ولی گاه در قالب مثنوی و رباعی

پایان راه

دل کنده ام از این سرا در آرزوی دوست

فارغ ز کام زندگی چشمم به چشم اوست

ما را چه باد به خستگی در این خجسته راه

طی طریق آسان بود پایان ره نکوست

  
نویسنده : دکتر پوریا صرامی ; ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢۳
تگ ها :